Ay, Zaman, Ölüm

AY, ZAMAN, ÖLÜM / Kadir Aydemir *

 

Ay daha da karardığında, büyük ağaçların ve donmuş suların ortasında kalmıştı. Ne kadar da çaresiz ve güçsüzdü kolları. Bir isim, zihninde dönüp duruyordu. Boşluğun kalbine akıyordu gözyaşları. Bir insanı bu kadar özlemek normal miydi? Bunca acı nedendi? Çözemiyordu. Harfler yan yana geliyor ve onu çağrıştırıyordu. Gözleri gözlerinin önündeydi. Kadının o hayran olduğu güzel tırnakları uzuyor, etine batıp kanatıyordu. Anıların kılıcı keskindi.

Üşümüyordu.

Ondan önce yaralı köpekler geçmişti buralardan, umurunda değildi bu. Yırtıcı bir hayvan çıksa, karşısında öylece durur, belki bir taş almak için eğilir, sonra vazgeçerdi bundan; ağlardı… Karşısında köpüren hayvan susar ve olduğu yere çömelirdi. İnsanın acısını hissederdi kendi gibi olmayan her şey. Bir tek “insan” anlamazdı bunu!

Tanrı’yla hesaplaşmak kolay değildi bu gece. Neydi beklentisi? İçinde bulunduğu korkunç durumdan kurtulmak için yakarmıştı ona. Duaları kabul olmuştu işte, daha ne istiyordu! Şimdi kendini cansız kayaların, çürük otların arasında sürüklenirken bulmuştu. Ama bir şeyin farkındaydı, kadın artık iyiydi. Uzakta ve iyiydi. Onsuz iyiydi. Her şey silinmişti. Ne mutfaktaki kristal bardak ne de duvardaki fotoğraflar bir anlam ifade ediyordu. Ayrılık güzel bir yara iziydi.

Ay daha da kararırken yaklaşıyordu görünmez avcılar.
Küçük damlacıkların bıraktığı büyük su birikintileri vardı ardında…
Sekerek uzaklaşıyordu.
Orman onu kabul etmişti. Sarmaşıkların hareketini hissetti.
Acısından uluyordu, başka bir şey değil…

 

 

* Yazarın “Sonsuz Unutuş” adlı öykü kitabındandır. 

Tags: , , , , ,

  1. Aysel AKSÜMER’s avatar

    Merhabalar Kadir Bey,

    Öncelikle usta kaleminizi kutlamak istiyorum. Okuyucuya aktarılan bu bölüm belki çok kısa ama o kadar derin ki. Cümleleriniz kısa ve vurucu. Anlatmak istediklerinizi net ve etkili bir şekilde satırlara dökmüşsünüz. İmgeler harika. Hele insanı hemcinsinin anlamasını beklerken hayvanların daha iyi anlayabileceğini vurguladığınız yer çok önemliydi. Derinliği olan bir eser. Merak uyandırıyor. “Boşluğun kalbine akıyordu gözyaşları.”, “Anıların kılıcı keskindi”, “Ayrılık güzel bir yara iziydi” gibi hafızalara kazınacak pek çok cümle var.

    Bir kez daha kutluyorum sizi. Hiç bir başarı tesadüfi değildir. Emek ve yetenek ister. Eseriniz bana bunları söyletti.

    Saygı ve selamlarımla.

    Cevapla

Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

* Copy this password:

* Type or paste password here:

6,652 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress