Şiirler

You are currently browsing the archive for the Şiirler category.

Bu şiiri dün, 39.4 derece ateşle yazdım. Grip midir, nezle midir neyse bu, inanılmaz sıkıntılı bir gündü. Büyük bir salgın var, herkese geçmiş olsun.


DEĞİŞİM / Kadir Aydemir

Kapıyı sürgülemişti. İçeri giremezdi ne rüzgâr

ne de yan binada deliren

her akşam eline batan çiçekleriyle konuşan

sesi o yaşlı kadının. Tek unuttuğu

Savaşta kaybettiği parmağıydı. Yüzüğü serçeparmağındaydı

-çıkarmamıştı onu, birazdan her şey hızla tamamlanacaktı.

Bir karartı, geçkin bir sıkıntıyla yüklü

görünmez bir acı dolandı odada.

Deniz durmuştu. Balıkçılar açıklarda

Bir denizkızı gördüğüne emindi. Meyhanedeki genç tayfa

Dudağını yalayarak bu düşle sevişmeye hazırlanıyordu.

Gitme vaktiydi. Kilit zorlandı.

Gölgeler karanlığın taşını soyuyordu.

Pencerede onu izleyen kedinin

gözlerine takılmıştı aklı.

Ve yer değiştirdiler kimse uyumadan

Uyanmadan hiç kimse.

Tags: ,

BERKİN ELVAN’A AĞIT / Kadir Aydemir

 

Ben tırmanırken

Eğilirdi dallar

Bilmezdim neden

 

Çocukluk

Bir uçurtmanın peşinden

Koşmakmış meğer

 

On dört yaşında

Ekmeğe giderken

Vurdular beni

 

Bir evim var 

Şuracıkta

Öldüğüm yere yakın

 

Donup kaldı o an 

Kahvaltı masası

Güvercinim, ah!

 

Annemin gözünden

Düşen yaş

Sulasın toprağımı.

 

Kadir Aydemir

Tags:

Haksız mıyım?

GÖRME DENEMELERİ / Kadir Aydemir

 

I

Vapur yanaştı; iskele… Mandalina kabuğunun içine “seni seviyorum” yazıp az önce deliren köpüklerin içine attım…

II

Yol boyu yürüdüm, incir topladım, arılarla birlikte su içtim kuyulardan, güneşin içe işleyen sıcağından kaçıp bu eski otobüs durağına sığındım. Kimse yok bekleyen benden başka, otobüs de gelmeyecek, biliyorum. Örümcekler bile terk etmiş burayı. Topallayarak bir köpek geçiyor önümden… Korkuyorum ve yürüyorum.

III

Sıkıldı. Devrilmiş bir ağacın üstüne oturdu. Etrafına bakındı. Toprakta bir çatlak seçti ve odaklandı. Buğulandı gözleri ilkin, ama zamanla fark etti küçük karıncaları, kırmızı ve adını bile bilmediği fakat evinin önündeki her kayanın altında yaşayan o yönbilmez böcekleri, kaçan bir tırtılı, yenmiş bir yaprağı, ışık oyunlarını… Sonsuz evreni.

IV

– Benim için sonsuz bir rüyasın sen. İnce ve kemikli ellerin çekiyor perdelerimi, dedi adam
– Kalbim, ellerim kadar küçük değil, dedi kadın
Bir çam ağacının yanındaydılar ve ağacın reçinesi toprağa damlıyordu.

V

Annem. Bu da evimiz, kitaplarım, ölü balıklarım, kırık akvaryumum. Eski kitapları biriktiriyorum, kaçıncı sahibiyim onların? Geceyle birlikte kaç kişi dokundu onlara, kim bilir…

Mutfak camının demirlerine sürtünen mi? Karanlık kedim; rüzgâr değil. Bir şeyler anlatmak istiyor bana…

Kardeşim, sakızını perdeye yapıştırmış yine, çinko güğümde banyo suyumuz kaynıyor, anneannem dualarla harmutlar o suyu. Anlamadığım bir dile benzetirim söylediklerini. İçimden güler, alay ederim.

Küçükken dikenli tellere takılmıştı sağ elimdeki yüzük parmağım, kanlar içinde hastaneye koşmuştum, yırtılmış bir parmak, gözyaşlarım, kusma isteğim… dudağımda bilmediğim, anlamadığım bir dua.

 

Kadir Aydemir

Tags: ,

Şahin Özbay’ın bir çalışması – http://baziseyler.com/

YENİ HAİKULAR / Kadir Aydemir

Ne çok konuştuk
Cırcırböceği-
Hep ben dinledim.

*

Sinsi kurbağa
Gökte kayan yıldızı
Sinek zanneder.

*

Anlar deniz-
Bir martı çığlığında
Ölüm nerede!

*

Kurumuş korkuluk
Her bulutta
Yağmur var sanır

Read the rest of this entry »

Tags: , , , ,

YOKSUN…

 

 

YOKSUN…

 

Ellerinle çıkardığın
Kabuklarla doldurdun
Kalbimi neden?
Terk edilmiş, bomboş.
Oysa çöldür çöl.

Kırsan da çıkış yok
Bu kanlı akvaryumdan.

Gidişin;
Keskin bir yağmur gibi
İkiye böldü her şeyi.
Senle beni.
Benle seni.
Acıyla kıvranıyor çiçekler bile.

Yoksun artık.
Tanışmadık henüz.
Önemi yok hiçbir sözün.

Kin yok içimde
Sadece çıkmayan
Parmak izlerin…
Parmak izlerin…

 

Kadir Aydemir

Tags: , ,

AYAK İZLERİNİN ŞİİRİ

Kar yağarken
Doluyor bir boşluk aramızda
Öfkeli bir dal
Ağırlaşıp eğiliyor buzlu geçmişe

Merak etme, hepsi aramızda kalacak
Üşüyen ellerin, denize attığın taş
Ve kılıcı yalnızlığın
Uykumla birleşen saçların bir de

Ah, varamazsın farkına
Kar yağarken bembeyaz
Birden, yaşlandım işte.

 

Kadir Aydemir

Şiirin Kışı

 

Karların üstüne kül serpiyorsun…
Bir bulut gagası kesmiş o solucanı,
Kıvranıyor acıdan…

Düşün bütün olanları,
Güneşe küsen sarkıtı anla

Baban sarhoş, eve kömür gelmiş
Anla, gözyaşlarıyla erimez bu kar!

 

Kadir Aydemir

Tags: , , , ,

İLK BULUŞMA

İLK BULUŞMA

 
Gidiyorsun hayatımdan
sarp kayalıklarına zamanın
o sonsuz hareketsizliğe.
Yıllar geçecek, bu acı tohum
yıkacak duvarları. Binlerce yüzlü
bulutlar değişecek bilmeden.
Yalnız elim hatırlayacak
kazağımda kalan saçı.
Bana aldığın defterde
yanacak el yazın.
Ürperen tarağın dişleri
çekmecedeki solgun fotoğraf
isteksiz bir bekleyiş şimdi.
Derin bir haz, terle uyanmak
ah, seninle kapanmıştı gözlerim
seninle açılacak.

Cam sürahiye dolsun ay
uyumadan, soyun benimle.

 

Kadir Aydemir

Tags: , , , , , ,

Yarı Yolda!

YARI YOLDA!

 

Deniz de çekildi aramızdan
Yaprakları yumuşattı yel
Bir tüy gibi düştü önümüze
Ayrılık!

Göremiyorum dünyayı
Kuruyan otlara basıyorum
Hiç ses yok
Sahile vuran boş kabuklar
Aceleyle kaçışan kuş
Ah ne gemi ne sağır fenerci
Fark ediyor beni

Hangi diken
Dilinin altında büyüyen?

Her gece tanıdık gelen sessizlik
Hep susayan gök!
Ah kapanan kalp acıyla!

Söyle nereye gideceksin
ey gölge?

Oysa hayat
ve yazgıydı şiir
Geniş hazırlığım gelen ölüme
Tek silahım var:
Sözcükler sözcükler sözcükler!

 

Kadir Aydemir

Tags: , , ,

« Older entries