Görünmez Bir Aşka Mektup

Her karşılaşma içinde zehrini taşısa da, aldanmak ruhun en büyük zaafı olmalı. Senden önce de dökülüyordu yapraklar, senden sonra da taşacak mavi deniz. Tuzla yanacak kıyılar, güneşin inmediği ölü kayalar. Kâğıdın güçsüz bedeni yetmiyor bana. Kanla dolmayı özleyen kalem sessiz sedasız bekliyor. Evreni izliyorum, insanları, kuşların uçuşunu, böceklerin uykusunu anlamaya çalışıyorum. Küçük notlarla dolu gökyüzü, gök hep saçlarındı senin. Bir masal okudu zaman bize ve ustaca kandırdı belki. Kesik bir ağaç gibi inançsızım artık. Yersiz yurtsuz bir ruhu saklayan, ayrılığın heykeline dönüşen rüzgâra sormalı bekleyişin ne demek olduğunu. O iyi bilir hangi dala sürtünüp senin kokunu bana getirdiğini. Ah, kendine bahşedildiğini düşündüğü mucizeyi kim istemez? Yokmuş öyle bir şey. Bir batık var kalbinde oysa, ölü tayfalar ve zamanın değersiz bir kuma gömdüğü hazinelerle dolu. Sana bunları diyemedim. Bunlar eski düşlerle dolu sanrılı bir uykuda çürüyecek sözler. Sıradan, görkemsiz cümleler hepsi. Hangi diken kanatır, hangi çiçekte bal var, hangi meyve düşüp saçılmak ister sonsuza, bildiğim her şeyi unuttum bu gece. Kaybolmak güzel şeymiş, bir daha bulunmayacağını biliyorsan eğer. Öyleyse yağmurda ağlaşan yapraklar ve yıldızların birden söndüğü bu gece için, bir kez daha hoşça kal. Bu oyun burada yeniden başlar. Kaybolur herkes kendi oyununda. Karanlığa da alışır gözlerim, senin biçimini alan şu karanlığa.

 

Kadir Aydemir

Tags: , , , ,

  1. zö’s avatar

    herkes sevdiğine bir yara mı hediye ediyor?..

    Cevapla

Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

* Copy this password:

* Type or paste password here:

7,267 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress