90lar

You are currently browsing articles tagged 90lar.

Kadir Aydemir

Neydi o programı her hafta sonu iple çekmemizi sağlayan şey? “Barış Abi” bu sevgi bağını nasıl oluşturmuştu? Barış Manço deyince neden gözlerimizin içi gülerdi?.. Ki hâlâ içim bir garip olur ne zaman bir şarkısını duysam…

Bu sahneye bayılıyorum… Orada olmayı ne çok isterdik, değil mi?

Barış Manço bu diyardan gideli yıllar oldu… Bugün hâlâ enfes şarkılarıyla, oldukça etkili şarkı sözleriyle, gülüşüyle zihnimizde dolanıyor. Bu büyük bir başarıdır, hafife alınmamalı. Dünyanın tanıdığı barış elçimiz, bize çok şey öğreten Barış abimizle ilgili en büyük anım maalesef onun cenazesinde yaşadıklarım oldu. Öldüğünü haber alınca ağlamayanımız var mı?.. Ben de onun programlarıyla büyüyen, yoksul ama gelecekten yana garip bir şekilde umutlu, onun bir yerlerde bizim gibilerin de kendisini izlediğimizi, dinlediğimizi bilen “çocuklarından” biriydim. Barış Manço’nun hafta sonları, yanılmıyorsam pazar günleri TRT 1’deki “7’den 77’ye” adlı programına katılmak için ne hayaller kurardım… Hiçbir zaman o programa katılamayacaktım, ben oraya çıkan zengin aile çocuklarından biri değildim ama yine de heyecanla izler, Barış abinin bir gün karşıma çıkacağını ya da onu bir gün bulup ona şaşkın şaşkın merhaba diyeceğimi, ona sarılacağımı  düşlerdim. Onu çok seviyordum, çünkü o “iğneyi kendine batırırdı”, “çuvaldızı başkasına”; o, aileden biriydi. Read the rest of this entry »

Tags: , , , , , , ,

Kadir Aydemir

O kapıya yaklaştıkça beni içeri doğru çeken tanımsız bir güç hissediyorum. İçerden gelen bırt’lar, cıs’lar, doing’ler, zil sesleri ve yarı küfür, yarı kahkaha karışımı mırıldanmalar başımı döndürüyor. İlk adımımı atıyorum, her yer rengârenk ve ortalık tam bir cümbüş alanı.

Budur be! :-)

Evet, bir atari salonu macerası daha başlıyor. Bin bir zorlukla denkleştirdiğim cebimdeki bozuk paralar birer metal jetona dönüşecek az sonra. Üstelik evden buraya dek minibüse binmeyip yürüdüm! “Insert coin” ve “start buton”, bu yazıları seçiyor gözlerim ekranda. Heyecanlıyım, bu sefer soyacağım o kadını. Bu oyundaki yaratıklar ve örümcek ağları vız gelir bugün bana, çünkü cebimde uğurlu misketim de var. O an ne misket oynamak, ne mahallede Japon kale maç ne de dedemin incir ağacına dalmak umurumda. Konsantre olmuşum, kocaman gözlerle ekrana bakıyorum, yanımdan geçenlerin, arkamdaki dikizci ve beleşçi veletlerin farkında bile değilim. Bu kadın soyma oyununu, yani “Gals Panic”i nerden nasıl keşfettim bilmiyorum ama oldukça keyifli bir oyun. Tam bir zekâ işi. Yetenekliyim bu konuda, bayağı bir level atladım ve Japon kızları tek tek soydum, eh kendimle gurur duyabilirim… Aptal aptal gülümsüyorum oynarken, çocuğun biri gelmiş bana “Ver geçeyim abi” diyor, hadi lan ordan, tamam “canım bitmek üzere” ama jetonun hakkını vermeliyim. “Sağol-sağol” diyorum, hızla söylüyorum bunu, ter bastı be, aman tanrım! örümcek koca ağzını açıp ekrandan dışarı çıkıyor ve ellerimi ısırıyor… İşin kötüsü başka jetonum da yok! Neyse ki uyanıyorum… Rüyaymış… Ama itiraf edeyim ki ne zaman oyun salonuna gitsem o oyunu oynadım, kafama eserse şimdi bile gider oynarım. Read the rest of this entry »

Tags: , , , , , ,

2 kitap

80’lerde Çocuk Olmak kitabımız çıktı ve 80’ler daha fazla konuşulmaya başlandı, hatta TRT’de yayınlanmaya başlayan 80’ler dizisi bile çekildi; 90’lar Kitabı‘mız çıktı ve 90’lı yılların, 90’ların her şeyi ortaya döküldü, Türkiye ve dünyanın 90’ları gündeme geldi, televizyonda – radyoda, her yerde 90’lı bir esinti hissedildi. Her iki kitap da kendine özgü bir gündem yarattı diyebiliriz.

Öyle yorgunum ki; ama tatlı bir yorgunluk bu… Sırada yeni projeler – yeni kitaplar var.

Yitik Ülke, yepyeni genç yazarları da bünyesine katarak ilerliyor. Hem keyifli hem yorgunum. Kafamda binlerce fikir; yeni şiirler, yeni öyküler, yeni bir roman var…

Cumhuriyet’te yazmaya başlıyorum

Bu arada bu cuma gününden itibaren her cuma yayımlanacak şekilde Cumhuriyet gazetesinin Ankara baskısında Sosyal Medya üzerine yazılar yazmaya başlıyorum. Twitter’da neler olup bitiyor, köşemde paylaşacağım. Ankaralı ya da Ankara’da yaşayan Twitter kullanıcısı arkadaşların özellikle dikkatini çekerim. Köşe yazılarına öneri ve eleştirilerinizi de beklerim, Ankara ile ilgili özel bir bölüm olacak yazılarımda, yayımlanmasını istediğiniz şeyleri tweet atabilirsiniz, elden geldiğince yer vermeye çalışırım. Ankara’da yaşayan blogger’lardan, Instagram ve Twitter kullanıcısı arkadaşlardan haberler bekliyorum. Sitelerinizi tanıtır, sosyal kampanyalarınızı duyururuz, güzel olur. Twitter adresim: @yitikulke – mail de beklerim. (İletişim safyama bakınız)


Tags: , , , , , , , , , , , ,