mektup arkadaşlığı

You are currently browsing articles tagged mektup arkadaşlığı.

Tıraş olurken birdenbire aklıma geldi. Neden bir mektup arkadaşlığı sitesi açmıyorum ki, dedim kendi kendime ve biraz çabalayıp siteyi hayata geçirdim. www.mektuparkadasligi.com adresinde yayına başlayan site, adından da anlaşılacağı gibi mektup yazmayı seven, mektup arkadaşları arayan herkese açık olacak. Mektuplaşmayı çok severdim, geçmişte onlarca mektup arkadaşım olduğundan sık sık bahsederim, bu site keyif verdi bana… Mektup yazmak büyük bir olay artık günümüzde, ne garip, bir zamanlar doğal olan her şey nostalji şimdi… Teknoloji hayatımızı kapsadı, adeta ele geçirdi… Bir ara kalemle yazı yazmayı unuttuğumu ansıdım… Çok üzüldüm bu duruma tabii ki… Klavye de ne? Klavye nasıl olur da kâğıt kalemin yerini alır?! Buna izin vermemek için kendime defterler, post-it’ler, dolma kalemler aldım… İşe yaradı… Yabancılaşmanın bu kadarı bana dokunuyor açıkçası… Yazı ile olan ilişkimizi güçlendirmek, anlatmak-dinlemek ve bambaşka dünyaların kapısını aralamak için mektuplar da yazmalıyız… Yeni arkadaşlıklar ve dostluklar için bu site herkese hediyem olsun…

Tags: , , , , , ,

Yıllar sonra yeniden bir posta kutusu kiraladım. Artık mail ile gelen ve okumamı/düşüncelerimi belirtmemi isteyen dijital mektuplara son. Elin kâğıt kaleme gidecek, zarfı yalayacak ve pul yapıştıracaksın. Postacılar sadece fatura taşıyor, evet. Kimse birbirine mektup yazmıyor, evet. Pul kültürü unutuldu, evet. Bunun ne önemi var ki.

Hayatın doğal ayrıntılarının bir nostalji nesnesine dönüşmesine asla izin vermem. 30-35 mektup arkadaşım vardı 20’li yaşlarımda ve neredeyse her gün ama her gün mektup yazardım, günlük hayatımı anlatır dururdum hiç tanımadığım insanlara. Onlar da bana anlatırdı, ne günlerdi ama; mahallemizin postacısı gülümseyerek yokuştan iner ve “Kadir mektupların var!” diye bağırırdı. Benim cevabım şöyle olurdu: “Naber abi, çay içer misin?”

Mektup kültürünü severim ve güzel mektup yazarım. Dilimin gelişmesinde çok katkısı oldu mektuplaşmanın. Mektup arkadaşlığının yeri apayrıdır içimde. Şimdi iş güç koşturmaca tabii ki, ama bu posta kutusu neşelendirdi beni. Hiç unutmam, doğum günlerimde tanımadığım insanlardan mektuplar, kitaplar, kalemler, hediyeler gelirdi. Sahi, 1500’den fazla pulum da var ve geçen hafta bir pulcudan (filateli), Picasso pul serisi aldım 5 TL’ye. Güzel bir histi.

Artık Beyoğlu’nda bir posta kutum var. Yazmak isteyen herkese açık. Yaşasın postada kaybolan mektuplar!

Kadir Aydemir – Yitik Ülke PK 212 Beyoğlu / İstanbul

Tags: , , , , ,