Buz Tutan Ay: Şubat

Bugün her şey donsun! Havada asılı kalsın tüm sesler, tüm uçurtmalar, tüm hareketler, tüm kuşlar. Trenler çalışmasın, vapur düdükleri ötmesin, kıpırtısız kalsın insanlar ve İstanbul. Dünyanın tüm çiçekleri küssün sana, her şey yabancı gelsin, uyku ile baygınlık arası bir düşe saplansın tüm ruhlar. Ağaçlar yere eğilsin, taşların altındaki her şey uyusun uyanmasın yüzyıllarca. Yalnızlık yanlışlıkla yaratılmış olsun. Bugün sözcükler birbirine girsin. Gülümserken acı çekme günü bugün. Bugün, ben daha 16 yaşını yeni bitirmişken ölüm haberini aldığım babam Turgut Aydemir’in ölüm yıldönümü. 

***

Şubat ayından nefret ederim; her şeyimi elimden aldı şubat ayları her zaman ama her zaman. Şubat ayrılık demek, şubat ölüm demek benim için. Büyük ihtimalle bir şubat ayında öleceğim ben de. Kahrolsun şubat, kahrolsun şiir. Bunu hep derim kendi kendime. Tanrı, verdiği bu zehirli dille öç aldı benden. Beni lanetledi. Hayatımı lanetledi. Buna benim dışımda kimse inanmasa da böyle.

Ey şubat, git ve bir daha gelme.

Sıyrıl takvimlerden, ateşe at kendini.

Bir sözcüğü çaldın benden.

Tags: ,

Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

* Copy this password:

* Type or paste password here:

8,602 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress