Mektup Yaz Hayat Güzelleşsin

Yıllar sonra yeniden bir posta kutusu kiraladım. Artık mail ile gelen ve okumamı/düşüncelerimi belirtmemi isteyen dijital mektuplara son. Elin kâğıt kaleme gidecek, zarfı yalayacak ve pul yapıştıracaksın. Postacılar sadece fatura taşıyor, evet. Kimse birbirine mektup yazmıyor, evet. Pul kültürü unutuldu, evet. Bunun ne önemi var ki.

Hayatın doğal ayrıntılarının bir nostalji nesnesine dönüşmesine asla izin vermem. 30-35 mektup arkadaşım vardı 20’li yaşlarımda ve neredeyse her gün ama her gün mektup yazardım, günlük hayatımı anlatır dururdum hiç tanımadığım insanlara. Onlar da bana anlatırdı, ne günlerdi ama; mahallemizin postacısı gülümseyerek yokuştan iner ve “Kadir mektupların var!” diye bağırırdı. Benim cevabım şöyle olurdu: “Naber abi, çay içer misin?”

Mektup kültürünü severim ve güzel mektup yazarım. Dilimin gelişmesinde çok katkısı oldu mektuplaşmanın. Mektup arkadaşlığının yeri apayrıdır içimde. Şimdi iş güç koşturmaca tabii ki, ama bu posta kutusu neşelendirdi beni. Hiç unutmam, doğum günlerimde tanımadığım insanlardan mektuplar, kitaplar, kalemler, hediyeler gelirdi. Sahi, 1500’den fazla pulum da var ve geçen hafta bir pulcudan (filateli), Picasso pul serisi aldım 5 TL’ye. Güzel bir histi.

Artık Beyoğlu’nda bir posta kutum var. Yazmak isteyen herkese açık. Yaşasın postada kaybolan mektuplar!

Kadir Aydemir – Yitik Ülke PK 212 Beyoğlu / İstanbul

Tags: , , , , ,

Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

* Copy this password:

* Type or paste password here:

8,597 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress